|
|
|
>>Bu sayfada Aşk Hikayeleri kategorisine ait sizin tarafinizdan gönderilen Adi Ney Acaba hikayesini okuyabilirsiniz.
>>Eger sizde bu kategoriye hikaye eklemek istiyorsaniz Buraya tiklayarak Aşk Hikayeleri Kategorisine hikaye Ekleyebilirsiniz..
>>Aşk Hikayeleri kategorisindeki Adi Ney Acaba hikayesi 373 defa okunmuştur.
>>Buraya tiklayarak enguzelsozler.com u anasayfaniz yapabilirsiniz..
>>Buraya Tiklayarak enguzelsozler.com u sik kullanilanlara ekleyebilirsiniz..
|
| Lise ikinci sınıfa gidiyordum ama ailemle aramda sorunlar vardı.Ne okuluma alışabilmiştim nede arkadaşlarıma..Sınıfa giriyor bazen tek bir kelime bile konuşmadan çıkıp gidiyordum..Birgün sınıftan bi arkadaşım sana bi arkadaşımın telefon numarasını versem,konuşup,arkadaş olursunuz belki.Çok iyi birisidir dedi.Bende artık yalnızlıktan sıkılmıştım.Kabul ettim.Numarayı aldım.Arkadaşı marmariste oturuyodu ben ise izmir..İzmire gelemez ama arkadaş olursunuz demişti.Numarasını aldığım günün akşamı arad ım onu!Konuştukk..Bu böyle bir hafta konuştuk..dakikalarca,saatlerce..Birbirimizi hiç görmediğimiz halde saatlerce konuşcak konu buluyoduk.Birgün yine böyle konuşurken ''sana birşey söyleyeceğim'' dedi.Dinliyorum dedimm..''Ben sana aşık oldum''dedi.Yanımda arkadaşımda vardı.Belki iki saat gülmüştük..Aradan bi iki gün daha geçti,yine konuşuyoruz.Ben izmire geleceğim hafta sonu dedi.Tamam dedim..13Ekim 2003 tarihinde izmire geldi.Yanımda arkadaşımda vardı.İzmir e ilk defa geliyordu.O da bir arkadaşıyla beraberdi.Kararlaştırdığımız saatte,kararlaştırdığımız yerde buluştuk.O dakika gelene kadar hiç heyecanlanmamıştım.Taki onu görene kadar..İlk görüşte aşık olmadım belki ama çok beğenmiştim.İzmirde iki gün kaldı.Ve en kısa zamanda tekrar geleceğine söz vermişti..Bugün tarih 08.02.2006 hala gelmedi.Ben buna aşık oldum.Marmarise gittikten sonra uzun bir süre daha konuştuk.DIşarıya çıkmıcaksın diyodu,tamam diyodum.işte şöyle yapmıcaksın diyodu,her şeyine tamam diyodum..Giderken bana birde yüzüğünü vermişti ve bunu asla parmağından çıkarma demişti..O gün bu gündür o yüzük hala parmağımda!Bunun böyle gitmeyeceğine ikimizde karar vermiştik ve ayrıldık!Aylarca hiç durmadan ağladım,ağladım,ağladım..Bu geçen zamanda bir tanede erkek arkadaşım oldu.Belki unuturum diye!Ama olmadı tabi..Hala onu seviyordum ama onun yanınada gidemiyordum..2004 yazında çok yakın bir arkadaşım Marmarise gitti.Ben gidemedim..Buluştular,konuştularr ve beklediğim şey olduu!BENİ HALA SEVDİĞİNİ,UNUTAMADIĞINI İTİRAF ETTİ..Çok mutlu olmuştum ama elimden hala bir şey gelmiyordu onu göremiyordum..Ben hep beni sevmediği için izmire gelmediğini düşünürken,hiç tahmin etmediğim bir şeyle karşılaştım!Meğerse annesiyle beraber yaşıyormuş,bir apart odasında..Sadece bir oda da!..Ben yanıma gelmiyor diye üzülürken o meğer ne zorluklar içinde geçirmiş o iki seneyi..Benimle konuşmak için kontör almak için annesiyle defalarca kavga etmiş..Bunu öğrendikten sonra kendimden nefret ettim.Ben ona gel buraya diye baskı yaparken o maddi imkansızlıklar yüzünden okulunu bile bırakmış..Artık iyice kafama koymuştum..Bu yaz ne olursa olsun gitcektim marmarise..Hemde ne olursa olsun!Ve gittimde..Ona sürpriz yamak için gideceğimi sölemedim.Geçen sene onun yanına giden arkadaşım,annesi,babası ve ben yola çıktık..Muğlaya geldiğimizde annesini aradım..Onunla arkadaş gibiydik.Muğlada olduğumu bir saat sonra falan orda olacağımı,oğlunun nerde olduğunu sordum.''Ah be canım,o istanbula gitti,bir ayda gelmiyecek!!!''cevabıyla karşılaştığımda dünya başıma yıkılmıştı.Ağlamaya başladım.O anda öle-mek istiyordum.3sene sonra ne zorluklarla marmarise gidiyordum ve o yoktu.Nasıl bir kaderdi bu?Anlayamamıştım.Çıldırmak üzereydim..Sadece ağlıyordum.Bir saat sonra 3senedir hayalini kyrduğum yer,Marmaristeydim ama o olmadığı için bana hiçbir şey ifade etmiyordu orası..İki gün sonra annesiyle tanıştım ve onu annem kadar seviyorum.o olmadığı için elimdekilerle yetinmeye çalışıyordum..3gün onlarda kaldım.Onun yatağında,onun pijamalarıyla yattım..Geriye hatıra olarak yastığındaki gözyaşlarımı bırakmıştım.Aradan 4gün geçmişti.Annesi bana hasta olduğunu,sabah erkenden onlara gelmemi ve evi biraz toparlamamı istemişti.Seve seve kabul ettim.Sabahın altısında gittim,girdim,oturdum..Evi temizledim.annesi beni aradı ve biraz sonra birinin geleceğini ve bana bir şey bırakacağını söyledi.Tamam dedim.Aradan 1 saat geçmişti Kapı çaldı,açtım veeee karşımda onu gördüm!ŞOK GEÇİRDİM.ÜÇ SENEDİR DELİLER GİBİ SEVDİĞİM İNSAN KARŞIMDAYDI.O ANDA NE YAPACAĞIMI ŞAŞIRDIM..Annesini aradım ve ona minnet borçlu olduğumu söyledim.2gün beraber kaldık,tabi ona olan özlemim bitmek bilmiyordu..Barışmıştıkk..Çok mutluydum..3 gün sonra izmire döndük ve 1 ay sonra ayrıldı bendenn.Bugün 8şubat 2006..Yine görüşmeyeli baya oldu.Ama ikimizde birbirimizi çok seviyoruz..Bu yaz inşallah yine gidersem yanına onu ancak o zaman görebilirim..Buna alışmak zorundayım...... |
|
Bu Hikayeyi begendiyseniz arkadasiniza göndermek için asagidaki kutuya arkadasinizin "email" adresinizi yazin!
