EN GÜZEL SEVGY EN KÖTÜ KADER Gülendam tahta merdivenlerden inerken dünyadaki bütün insanlary mutlu olarak kabul ediyordu: ‘?ayet mutsuz insan varsa...’ diye dü?üncesine ba?layarak: ‘onlara tanry mutluluk versin’ diye dü?üncesine devam ediyordu. Her atty?y adymda sevdi?i insana biraz daha yakla?ty?yny dü?ündükçe içinde sevinç kyvylcymlary ço?alyyor, ço?aldykça, gözleri sevinç ve mutluluktan ya?larla doluyordu. Derin bir nefes alarak: ‘Ey ulu tanrym... Bu mutlulu?u Yusuf’uma ve bana çok görme. Ya? amymyz boyunca ikimizi birbirimizden ayyrma... Yüce Allah’ym bendeki yüce sevgi sayesinde Yusuf’u mutlu edece?ime inanyyorum.’ diye tanryya yalvararak binalar arasyndaki ?irin bir parka tertemiz duygu ve dü?ünceler içinde giriyordu. Bu duygular içerisinde bir müddet parkta oturduktan sonra ellerini semaya açarak: ‘Her ?eye kadir tanrym, yoktan var eden gücün ve kuvvetinle sen bizleri dünya yüzüne çykardyn; bu gücüne ve kuvvetine sy?ynyyorum. ?u fani dünyada insanlaryn yapacaklary kötülüklerin yanlaryna kalmayaca?yna bütün benli?imle inanyyorum. O bir gerçek dünya için insanlaryn yanyna, yalnyz yapacaklary yardymlaryn ve iyiliklerin kalaca?yny biliyorum. Bunlara inandy?ym, bunlary bildi?im için do?ru yoldan ?a?mayaca?yma söz veriyorum. Önce bütün insanlary, sonrada Yusuf’umla beni mutlu kyl... Bize ?u andaki mutlulu?u çok görme tanrym... Tekrar tekrar büyük gücün ve kuvvetin altyna sy?ynyyorum.’ Ellerini bir saniye kadar daha havada bekleterek indirdi ve parktan yava? adymlarla dy?ary çykty.. Saatine bakty ve Yusuf ile bulu?masyna daha on dakika kadar vardy. Gönlünde bir ferahlyk hissetti. Bu yava? gidi?i ile kendini sabyrly olmaya aly?tyrmak istiyordu. Biliyordu ki sabyr keramet getirirdi. Yürümekte oldu?u caddeden sola dönünce yüzü al al oldu. Bir anda bacaklarynyn titredi?ini gözlerinin bu?ulandy?yny hissetti. Bu?ulu gözlerle az ileride beklemekte olan Yusuf’u görünce oldu?u yerde durdu. Sanki takati bitmi?ti artyk. Beklemekte olan Yusuf Gülendam’y görünce birden harekete geçti. Fakat yava? adymlarla ona yakla?maya ba?lady. Ykiside birbirinin gözlerine bakarak kavu?tular. Tek sözle ?u anda dünyanyn en mutlu insanyydylar. Yüz hatlaryndaki sonsuzluk tebessümleri mutluluklarynyn biricik ifadesiydi. Yusuf elindeki biri kyrmyzy biri beyaz iki karanfili Gülendam’a uzatty. Bununla birlikte birbirlerinin gözlerinin içindeki mutlulu?u okumakta gecikmediler. Bu ?ekilde kaç saniye durduklaryny bile fark etmeyecek durumdaydylar. Önce kendisini toparlayan Yusuf oldu. Biricik sevdi?i insanyn elinden tuttu ve yürümeye ba?ladylar.Gülendam’yn nereye gittiklerini sorma fikri aklyna gelmiyordu. Yusuf yanyndaydy ya bu kendisine yetiyordu. Dünyanyn o bir ba?yna gitselerdi bile bu umurunda bile de?ildi. Daha yüz metre gitmi?lerdi ki Yusuf durdu, Gülendam’da durdu. Yusuf sa?a döndü, Gülendam’da döndü. Gülendam kendisini bir anda kuyumcuda buldu. Gülendam ba?yny kaldyrarak Yusuf’un gözlerinin içine bakty. Mutluluk ve heyecanla güldüler. Gülendam buraya niçin geldiklerini anlamy?ty. Onlar gözlerini birbirinden ayyrmaya fyrsat kalmadan, kuyumcu: -“Arzunuz neydi karde?” diye sordu. Yusuf yava? ve yumu?ak bir sesle: -“Alyans yüzük çe?itlerinizi görebilir miyiz?” Kuyumcu: -“Buyurun, ?öyle oturun.” Yüzük çe?itleri getirilip önlerine konmu?tu. Gülendam yüzüklerin hepsini gözleri ile süzdükten sonra parma?yna bir tanesini geçirdi. Genç kyz oldu olaly ?u anda içinde bulundu?u ortamy binlerce kere hayal etmi?ti. Yusuf’u tanyyaly üç yyl olmu?tu. O günden bu güne bu any bekler gibiydi. Ayny yüzük örne?inden bir tanede Yusuf için alarak onun parma?yna takty. Yüzükler önceden ayarlanmy? gibi parmaklaryna uymu?tu. Kuyumcu: “Nasyl? Be?endiniz mi?” Yusuf: “Evet” dedi. Kuyumcu sözlerine devam etti: “Yüzükler bir seferde parmaklarynyza uyuverdi.” Devamla: “hesabyny bir mi, ayry ayry my yapayym?” Gülendam: “Ayry yapyn” dedi. Parmaklaryndan yüzükleri çykarmadan az sonra oradan ayryldylar. Yusuf: “Tanry mutlulu?umuzu ve beraberli?imizi daim eylesin” deyince Gülendam Yusuf’a sokularak: “Benim temennimde ayny... Ynan, bundan sonra ölsem bile gam de?il. Beni dünyanyn en mutlu insany ettin. Varymla yokumla artyk sana aidim. Tanryma ?ükürler olsun.” Yusuf: “Hadi sevgili ni?anlym, bu günümüzü kutlamak için bir ?eyler yapalym.” Az sonra bir pastaneye oturdular. Uzun uzun bundan sonraki günlerden bahsettiler. Bu arada Yusuf, bu günün ak?amynda Gülendam’y ailesinden istetece?inin müjdesini de verdi. Yusuf: “Sevili Gülendam’ym, ya birbirimizi istedi?imizi baban kabul etmezse... Ynan o zaman ben ya?ayamam. Senden ayry kalmak, ha! Hayyr, hayyr! Bunu kimsenin yapmaya hakky oktur. Olamaz da! Gülendam: “Babam kabul etmezse Yarin sana telefon eder bulu?uruz ve gidip nikah dairesinden nikah için gün alyryz” dedi. Buna mecbur olduklary taktirde bulu?ma yerini ve saatini kararla?tyrarak ayryldylar. Halit Bey, Allah’yn emrini, peygamberin kavlini anarak kyzy ile Yusuf’un evlenebilmesi için gelen misafirlere daha ilk sözünde kyzgyn bir ses tonu ile: “Benim sizin o?lunuza verecek kyzym yok. ?unu iyice bilin ki ben kyzymyn sözünü ba?ka birine çoktan verdim” diyordu. Halit Beyinki körü körüne bir inatty. Pek ala biliyordu ki kyzda Yusuf’u seviyordu. Onun dü?üncesini ?u sözünden anlamak mümkündü: “Benim kyzym benim istemedi?im biri ile evlenecek ha... Bunu yapamaz. Bunu yapty?y anda ben yapaca?ymy bilirim.” Yusuf’un babasy yapacak bir ?eyin kalmady?yny bile bile: “Birde kyzynyzyn dü?üncesini ö?renseniz. Ona göre karar verirsiniz. Kyzynyz cahil biri de?il. Ö?retmen olan bir kyz cahil olamaz” demek zorunda kaldy. Aslynda söylenmesi gereken çok söz vardy. Fakat bunlary söylemek çok çok gereksiz hale gelmi?ti. Bundan sonrasyny idrak edip etmemeyi de Hali Beye byrakyyordu. Halit Bey son söz olarak: “Karde?im, kendinizi bo? yere zahmete sokup gelmeyin” demi?ti. Bir gün sonra Gülendam’la Yusuf nikah dairesinden nikah için gün aldylar. Nikahyn en kysa zamanda yapylmasy için törenle nikah kyydyrmaya bile gerek görmemi?lerdi. Onlar böyle dü?ünüyordu ya, Halit Bey kafasyna koymu? oldu?u dü?üncesinin pe?indeydi. Bu sebepten dolayy bugün sevgilileri takip etmi? ve onlaryn nikah dairesine girdiklerini görmü?tü. Y?te ne olduysa bundan sonra olmu?tu. Halit bey kendi iste?inin yerine gelmeyip kyzynyn Yusuf’a gitmek istedi?ini anlayynca kyzyna kaba güç kullanarak ö?retmenlikten istifaya zorlady. Karary karardy; yoksa kyzyny öldürecekti. Gülendam’da bir ümit vardy. ?imdilik babasynyn isteklerine boyun e?erse belki Yusuf’una kavu?masy nasip olabilirdi. Bunun üzerine mesle?inden istifa etti. Bu arada Halit Bey 1200 dönümlük tarlalaryna mü?teri bulup satarak büyük bir nakit paraya sahip oldu. Yki traktörünü, evini satyly?a çykaryp pasaportunu hazyrlatmak üzere harekete geçti. Tüm planyny gerçekle?tirdi?i günün geç vaktinde fazla miktarda alkol olarak eve geldi. Eve geldi?inde ana-kyz ba? ba?a vermi?lerdi; a?lyyorlardy onlar. Olaryn a?lyyor olmalary Halit Beyin muvazenesinin iyice kaybolmasyna sebep oldu. Karysyna hitaben: “Demek sende kyzyndan yanasyn. Dünyada yalnyz Kyzyn, Yusuf ve ben kalmy? olsak dahi yinede bu i? olmaz” dedi. ?u anda yine yirmi be? yyl öncenin bir anysy beynini kemiriyordu. Halit Beyle Yusuf’un babasy Yüksel bey o zamanlar boks sporu ile u?ra?yyorlardy. Bölge boks ?ampiyonasynda ikisi kar?yla?my? ve Halit Bey Yüksel Beye ma?lup olmu?tu. Halit Beyin tek çekemedi?i durum buydu. Bu durum da onun ruhunda tamir edilmez bir hasara sebep olmu?tu. Kendisini Yüksel Beye kar?y üstün gösterebilmek için Gülendam’la Yusuf’un mutlulu?una engel oluyordu. Gülendam yerinden kalkarak son ümidini denemeye giri?ti. Belki babasy insafa gelebilirdi: “Baba” diye söze ba?lady; “.... baba ben onsuz ya?ayamam. Bizlere büyüklü?ünüzü gösteriniz” “Allahyn belesy kyz, bir daha senden ve anandan bu konuda bir laf i?itirsem ikinizi birden yok ederim. Gülendam: “N’olur baba... Bize mani olma. Sen vermesen bile kanunlarymyz onunla beni birle?tirir”. Yava? yava? konu?uyordu Bo?azyna acy hyçkyryklar dü?ümleniyordu. Gözlerinden akan ya?lar birbirini takip ederek yanaklaryndan a?a?y iniyor ve gö?süne do?ru akyp gidiyordu. Gülendam artyk sonsözünü söylenme zamanynyn geldi?ini hissederek harekete geçti. Elinin içinde sykyca tutmu? oldu?u ni?anlanma alyansyny göstererek: “Babamsyn; fakat, benim sevdi?im insany bana layyk görmüyorsun. Ben artyk onun ni?anlysyyym. Ruhen ve bedenen ona ait oldu?umu kabul etmi? durumdayym”. Bu sözler Halit Beyin beynini iyice alt üst etmeye kafi gelmi?ti. Gözleri büyüdü, yüzünde so?uk terler belirdi. Gülendam’yn elindeki yüzük daha bir syky ?ekilde tutuluyordu. Babasyny elinde beliren silahy görmü? olmasy umurunda bile de?ildi. Bu sadece yüzü?ünü biraz daha fazla sykmasyna sebep olmu?tu. Kendisinin ve annesinin üzerine bo?almakta olan mermiler bitti?inde ve silahtan çykan sesler sona erdi?inde Gülendam’yn o genç ve güzel vücudu sol tarafy üzerinde büzülüp kalmy?ty. O son anynda sadece sa? elinde tutmakta oldu?u yüzü?ü sol elinin yüzük parma?yna yarym yamalak takabilmi?ti. Anne ve kyzynyn vücudundan syzmakta olan kan iki vücudun arasynda birle?mi?ti. * Halit Beylerin evleri ?ehrin biraz dy?yndaydy. Yusuf yeni satyn aldy?y otomobili ile Gülendemlaryn evin önünde geçmekteyken Halit Beyin evden hyzla çykmakta oldu?unu ve bir ?eyden kaçarcasyna oradan uzakla?ty?yny gördü. Yçinde bir syzlama hissetti. Arabadan hyzla indi ve evin merdivenlerini hyzla çykty. Yçeri girdikten sonra aralyk duran salonun kapysyny açar açmaz bütünü ile acy gerçe?i gördü. Odanyn ortasyna akan kan pyhtyla?maya ba?lamy?ty. Gülendam’yn alnyndan hala kan akmaya devam ediyordu. Yusuf bir anda bütün duygularyny kaybedip Gülendamyn üzerine kapaklanynca her ?eyin bitmi? oldu?unu anlady. Gülendam’yna bir an önce kavu?mak amacy ile ta?ymakta oldu?u tabancasyny derhal çekerek alnyna dayady ve hiçbir ?ey dü?ünmeden teti?e dokundu. Ölmemi? fakat can çeki?mekte olan Gülendam’yn annesi Asuman Hanym tabancanyn sesi ile kendisine geldi. Yki sevgili yan yana yatyyordu. Yusuf’un elini Gülendam’yn, Gülendam’yn elini de Yusuf’un kalbi üzerine koydu. Yerinden kalkamadan telefonun yanyna sürünerek gitti. Telefonla arady?y yerle birkaç kelime konu?a bildi. Telefon elinden dü?erken kendiside hareketsiz kaldy. Yusuf’la Gülendam’y bir mezara koymaya karar vermi?lerdi. Fakat onlaryn ruhlary ?u anda cennette bulu?mu? olmalyydy....
|
|
