|
|
yok senden oncesi |
|---|
|
>>Bu sayfada Aşk Hikayeleri kategorisine ait sizin tarafinizdan gönderilen yok senden oncesi hikayesini okuyabilirsiniz. |
| ||||||
| Düşünüyorum da; bir bakıma senden öncesi yok gibi bir şey
Çünkü senden önceki yıllar, sana hazırladı beni Senden önce tanıdığım kişiler, seni bulduğum zaman değerini daha iyi anlayabilmem için birer sebepten başka bir şey değillerdi Sensiz anılarım seninle geçen bir günün anısı yanında o kadar kuru ve cılız ki! Uzun yillar amansiz bir olusun icinde calkalanip durdum Bir trendim; kücücük istasyonlardan gectim, sonunda sana varmak icin Bir gem iydim; irili ufakli limanlara ugradim, bir gün senin limanina gelmek icin Bir yoldum; nice insanlar çiğnedi beni Şimdi ayaklarının temasındaki hazzı daha iyi anlıyorum. Bir kitaptım; beni okudular, fakat anlayan çıkmadı Yıllarca seni bekledi sayfalarım, okuyasın diye Yokluğunda bir kadehtim ben, Türlü içkilerle doldurup ağızlarına boşalttılar beni Yere çarptılar kırılmadım, duvara vurdular parçalanmadım Bir gün içime senin güzelliğinin dolacağını bildiğim için Dudaklarının değdiği her yerde bir ölümsüzlük ateşinin yanacağına inandığım için Kurşun askerler, bebekler, oyuncaklar vardı senden önce Durup durup aldanmalar vardı, aldığını geri vermeyen aynalar vardı Hep karanlığa açılan pencereler, ardında iğrenç yaratıkların yaşadığı büyük kapılar vardı Şehirler gördüm; sokaklarında bir toz bulutuydu yaşamak Çarşılarında fazilet kiloyla satılır, namus metreyle alınırdı Evlerinde yanyana yaşardı insanlarla hayvanlar Sabahları yalan girerdi pencerelerinden ışık yerine Akşamlar pis bir koku gibi gelir, geceler bir hışım gibi çökerdi o şehirlerin üstüne Her evde bir çoçuk ağlardı ve her gün bir çoçuk ölürdü sıtmadan. Gündüzleri erkekler kahvelerinde domino oynar, kadınlar bakraçla su taşırdı Gece olunca yataklar utanırdı yataklığından, duvarların yüzü kızarırdı Eller ve ayaklar bütün gece kirli bulaşıklar gibi yıkanmayı beklerdi Şehirler gördüm ben.. Sefaletin utanç olmadığı şehirler gördüm Bencilliklerin birer apartman gibi yükseldiği ve şereflerin çamurlara düştüğü şehirler gördüm yaptığını anlamıyordu Balolarda, şölenlerde kötü bir oyundu yaşamak Kadınlar elmaslarıyla ölçüyorlardı güzelliklerini Erkekler banka cüzdanlarıyla değerliydiler Ne şehirler gördüm ben.. Tiyatrolarında, sinemalarinda aldanışlarımız, utançlarımız oynanırdı Meyhanelerinde kirli ve renkli sulardı içilen. Mayileşmiş bir köhne zamandı Çeşitli tuzaklarla doluydu her sokağı. Büyük arenalara benzeyen sokaklarında kan ve zulüm kokardı. Bir semtinde parfüm kokularıydı havaya karışan. Bir semti amonyak kokardı. Ve nice insanlar gördüm ben Mihriban. Alışkın elleri kötülük etmeden duramazdı. Yalan söylemeden edemezdi dudakları. Gurur kötü dikilmiş bir elbiseydi üzerlerinde. Boş kovalar gibi ses verirlerdi dokunulduğu zaman. Nice insanlar . gördüm ben Mihriban. Bir yoksula en küçük bir iyiliği yapmaktan çekinen, fakat bir gecenin cömert bir saatinde onbinleri, yüzbinleri vahşi bir zevkle kaybeden insanlar gördüm. Zenginlerine daha sömürülecek insanlar gerekti. Ben yüzü jiletle kesilmiş kötü adamlar gördüm ve ben her sabah yüzünü traş ettiği jilet kadar para etmeyen daha kötü adamlar gördüm Mihriban. En adi kıskançlıklar gördüm, kavgalar, zulümler, işkenceler, en ucuzundan kirli çamaşırlar, paçavralar, çamurlar, irinler, çirkefler gördüm. Seni tanıyıncaya kadar dinlediğim çatlak sesli bir plaktı, berbat bir filmdi seyrettiğim. Seni görünceye kadar kötülükten yana ne varsa tanıdım, çirkinlikten yana ne varsa gördüm. Tut ki bir kum cölündeydim, kızgın bir güneşin altında susuzluktan çatladı dudaklarım. Şimdi senin dupduru kaynağına eğilip su içerken varlığının paha biçilmez değerini daha iyi anlıyorum. Yokluğunu bu kadar derinden tatmasaydım, varlığının eşsiz anlamına varamazdım. Tut ki yıllarca süren bir geceydi senden öncesi. Güneşsiz aysız, yıldızsız bir gökyüzüydü. Kupkuru bir eski deniz kalıntısıydı. Çekilmiş bir nehir yatağıydı. Senden önce bir gün seni bulmak ümidiydi beni yaşatan. Tohumun yeşermek icin yağmuru, çiçeğin açmak için güneşi beklediği gibi bekledim seni. Nasıl bir nehir denize kavuşmak için uzak mesafelerden çağlaya çağlaya gelirse; işte ben de öyle geldim senin denizlerine. Senden öncesi uzun, uğultulu bir arayıştı, kudurmuş bir çalkantıydı. Yokluğun öyle bir uçurumdu ki; yeryüzündeki bütün uçurumları uç uca eklesek, yokluğunun yanında bir nokta gibi kalırdı. Bütün girdaplar bir araya gelse; varlığının derinliğine yaklaşamaz şimdi. Senden önceki yıllardan sana kendimi getiriyorum. Yokluğunu tatmış, her yerde seni bir rüzgarcasına aramış ve vahşi, büyük bir nehircesine sana koşmuş bir ben var şimdi karşında. Arındım bütün kötülüklerden sana geldim. Seni yarınlara götüreceğim, gel; yaşanmamış zamanlara, Erişilmemiş hazlara götüreceğim seni. İnan ki ne senden öncesi vardı, ne de benden öncesi. . |
|
Bu Hikayeyi begendiyseniz arkadasiniza göndermek için asagidaki kutuya arkadasinizin "email" adresinizi yazin!
Bütün Hikayeler
